جشنواره های تفریحی – بخش دوم

image3-19

– در بخش قبل به این اشاره شد که انسان به دنبال رهایی است . رهایی ای که او را لحظه ای از فضا و مکان غم بار و آزار دهنده ای که در آن ساکن است نجات دهد . این رهایی ، که اسم دیگرش تفریح است ، به مانند تفکرات و مذاهب مختلف جهان اقسام گوناگونی دارد و این تفاوت ها نسبت به قوم و رسم و رسوماتشان متفاوت است . در این وادی بنگاه هایی برای مدیریت و ارائه ی تفریح ها وجود دارد که گاهی شکلی به خود دارند و یا گاهی ناشناس .

چیزی که روشن است اینست که برآورده کردن نیاز ، خود قدرت است .

این بنگاه ها قادرند نیاز گشنگی مراجعه کنندگانشان را برطرف سازند ، یعنی با ارائه ی تفریح های مورد نیاز ، افراد را به سوی خود جذب کنند و آن چیزی را که خود به آن باور دارند ، به شکلی جذاب و منطقی ، ارائه دهند .

سالیانه جشنواره های تفریحی متفاوتی در اقصا نقاط جهان ، من جمله کشورهای مذهبی ، برگذار می گردد .

در یک کشور مذهبی تفریح ممکن است در قالب یک حرکت مذهبی در آید اما محتوای آن همانی است که در جایی دیگر چیزی جز انرزی رها شده ی بدن نیست . فرد به دلایلی وارد این جشنواره ( جمع – مجلس و یا هر اسمی دیگر ) می شود تا خود را پاکیزه کند و یا تجربه ای متفاوت و حسی جدیدی را لمس کند و یا وسیله ای برای آرامش خود پیدا کند .

در جایی دیگر ترکیبی جدید ارائه داده می شود که در کنار از خود بی خود شدن ( رقص هایی بی معنا که صرفا نشات گرفته از حال و حس درونی فرد دارد – استفاده از ماده ی مخدر مکمل ) ، فرد به انجام کارها و استعدادها و علایق درونی خود می پردازد تا آنچیزی را که می خواهد یا علاقه دارد را بیابد تا به وسیله ی آن مسیری مشخص را برای خود پیدا کند .

در جایی دیگر ، فرد با ریاضت های فراوان و مدیتیشن های متعدد سعی می کند به آرامش برسد . در این رسم ، برتری انسان به آن آرامشی است که بدست می آورد.

تمامی این تفریحات این باور را دارند که انسان باید از آنچیزی که هست بگذرد و به سطحی برسد تا بتواند برتری یابد .

می توان نام این تفکر را به ” بردگی گرفتن ” تعبیر کرد .

بردگی ای که فرد را از گوهر وجودی خود دور می سازد و به حسی زود گذر سوق می دهد ..

 



ارسال دیدگاه