شکاف تدوین شده – بخش اول

photo_2016-09-12_14-20-49

علیرضا حیدری – یکی از بهترین و نافذترین استراتژی هایی که می تواند فرهنگ یک قوم و قدرت یک قوم و تمام ظرفیت های بالقوه ی یک قوم را تهدید کند ، استراتژی تفرقه افکنی و از بین بردن وحدت اجزا است .

در این استراتژی هدف گذاری و طراحی به سمتی می رود که اجزاء سیستم خودشان ، خودشان را نابود کنند و در نهایت کل سیستم از کار بیفتد . در حقیقت سیستم دست به تخریب خود می زند : انتحار سیستم .

نمونه ی کلی تر و آشکار آن تفرقه بین اقوام مختلف و مذاهب مختلف مثل شیعه وسنی است .

اما بازتاب چنین استراتژی ای در مقیاس های خرد تر و روزمره براحتی قابل ردیابی است . وقتی در سطح مویرگی این تفکیک واحدهای اجتماعی و تفرقه و تقابل این واحد ها با یکدیگر اتفاق بیوفتد ، آنگاه می توان مطمئن شد که اجتماع از سطوح زیر بنایی خود ، اقدام به خود تخریب گری یا انتحار کرده است .

به عنوان مثال تفکیک جوانان یا همه ی اقشار مردم به حزب اللهی و غیر حزب اللهی یک نمونه ی کامل روزمره از تفکیک مویرگی اجتماع است که در بلند مدت شکاف عمیقی بین واحد های اجتماعی رخ می دهد .

بعلاوه اینکه وقتی واحد های اجتماع از یکدیگر جدا باشند ، قدرت کل اجتماع کاهش پیدا می کند و هیچ نوع حرکت تکاملی و هم افزایی ای بین واحد های خرد تر اجتماع یا افراد یا جریانات شکل نمی گیرد و این یعنی تضعیف و نابودی اجتماع یا بالفعل نشدن و عقیم ماندن تمام توانش ها و استعدادهایی که در کل اجتماع نهفته است .

ادامه دارد . . .

پی نوشت : یکی از مخاطبین اسم ” حزب اللهی های غیر حزب اللهی و خدای تقسیم شده ” را برای تیتر این پست پیشنهاد داده بود .



ارسال دیدگاه